نوشیدنی محبوب یاونیولی (برای گاوها)
کاش یک دهاتی از یاونیولی بودم، با یک کاناپه کهنه سبز و آبی و انگشتای پنیری و جعبه پیتزای موردعلاقه م. ولی پیتزای مورد علاقه م رو هرگز پیدا نکردم، انگشتهام بوی خاک و کرم هلویی میدن، و تنها وجه اشتراکم با اهالی یاونی، مزه خاک و علف توی دهنمه که نتیجه ی کنجکاوی های میتیایی بود. و انقدری نا امید کننده بود که مجبور شدم برای متقاعد کردن مغزم درمورد پولی که پرداخت کردم که از فشار خودمو نکشم توی ذره بین درمورد فواید ماچا جست و جو کنم. اینطور که پیداست دویست هزارتومن پول دادم تا شیرعلفیخ سرشار از آنتی اکسیدان و آمینو اسید و یا خاصیت لاغر کنندگی و مفید برای کبد های چرب بخورم و احتمالا بتونم قبل از مصرفش یک جور رقص عجیب بعنوان مراسم قبل از مصرف چای مخصوص چینی ژاپنی انجام بدم و از خودم صداهای عجیب دربیارم (داشتم میپریدم چون ذوق داشتم متأسفانه.) و همین. مزه خاک و علف میداد. چون خب میخواستم مزه اصلی ماچارو بدونم و با شیرتوتفرنگی و پوره انبه تستش نکنم. الهی کوفت بخورم پول یه جلد کتاب بود * خودشو میکوبه به در و دیوار * ولی خب بعنوان جانوری که از سبز و سبزی خوشش میاد، حیف بود اگر نوشیدنی سبز جاپونی رو تست نمیکردم، ولی پشیمونم.(منطق میتسوری)
داشتم میگفتم. به ذوق و انتظارش میارزید ولی مزه اش افتضاح بود. توروخدا بیاید بگید که همه کسایی که عاشق ماچا ان بخاطر آنتی اکسیدان و آمینواسید ها و خاصیت لاغر کنندگی و درمان کبد و اینهاست. وگرنه سخت اندوهگین میشم. (قیافه بابام وقتی گفت کو یک قورت بده ببینم و داشت تلاش میکرد بفهمه جز رنگ این نوشیدنی چه چیز جالبی درموردش هست) و بله. قطعا آخرین باری بود که ماچا خوردم (مگه اینکه دوباره دچار خریت درمورد سبز بودن چیزی بشوم.)
- ۰۴/۱۱/۰۱


ضمیمه: اهنگ پست بی ربط ترین چیز دنیا میتونه باشه ولی خیلی زیباست. در این بی نتی فیض ببرید TT